nasiona, Małopolska Hodowla Roślin  

 

 

 

 

 


owies Siwek

 

 

 

 


owies Borowiak

 

 

 

 


owies Celer

 

 

 

 

 


owies Kasztan

 

KWALIFIKOWANE NASIONA ZBÓŻ - OWIES

Owies to cenna roślina zbożowa ze względu na zastosowanie w żywieniu zwierząt, walory odżywcze dla ludzi i właściwości fitosanitarne w płodozmianach z udziałem zbóż. Szczególne znaczenie odgrywa w żywieniu koni. Stosunkowo wysoka zawartość białka 9,6–11,5% i tłuszczu 4,7% czynią go doskonałą paszą dla zwierząt roboczych i hodowlanych. Ostatnio upowszechniła się uprawa owsa na zieloną paszę, kiszonkę i susz zarówno w czystym siewie, jak i w mieszankach z roślinami strączkowymi.

Zdecydowanie większa część produkcji owsa przeznaczana jest na paszę. Ziarno odznacza się bardzo dobrym składem białka oraz zawiera znaczne ilości wartościowego tłuszczu. Coraz częściej podkreśla się walory owsa w żywieniu ludzi oraz w przemyśle kosmetycznym. Większa zawartość betaglukanu w produktach z owsa przyczynia się do obniżenia poziomu cholesterolu w krwi. Owies docenili głownie mieszkańcy krajów zachodnich, Skandynawii oraz USA i Kanady. Zdrowe odżywianie w dobie chorób cywilizacyjnych nabrało szczególnego znaczenia. Spożycie produktów zawierających owies w Polsce jest przeciętnie kilkakrotnie niższe niż w innych krajach ale systematycznie rośnie

 

SIWEK

Owies nieoplewiony (nagi)
Odmiana przeznaczona do wysiewu na terenie całego kraju, z wyjątkiem terenów górskich i podgórskich. Przeciętnie tolerancyjna na zakwaszenie gleby. Wysokość roślin około 93 cm. Odporność roślin na wyleganie wyższa od średniej z doświadczenia, podobnie odporność na mączniaka właściwego, helmintosporiozę i septoriozę liści. Plon ziarna wyższy niż u innych odmian nieoplewionych o około 15 %, a wzorcowym odmianom tradycyjnym ustępuje tylko o 5,5 %. Masa 1000 nasion wynosi około 27,8 g. Białko w ziarnie stanowi 15,9 %, tłuszcz 7,4 %. Zalecana obsada roślin: 400 – 550 sztuk /m2.

Ilość wysiewu 145 – 185 kg nasion/ha, w zależności od kompleksu glebowego, terminu wysiewu i zdolności kiełkowania. Minimalną normę kiełkowania dla odmian nieoplewionych owsa określono na 75%.

BOROWIAK

Odmiana o wczesnym terminie kłoszenia i średnim terminie dojrzewania, żółtoziarnista, o średniej masie 1000 nasion o dobrym wyrównaniu i przeciętnym udziale łuski. Zawartość białka i tłuszczu w ziarnie dość duża. Zdrowotność roślin dobra, przy wyraźnie większej niż u innych odmian odporności na rdzę wieńcową i źdźbłową. Wysokość roślin średnia (ok. 97 cm). Odmiana przeznaczona do uprawy w całym kraju, z wyjątkiem wyżej położonych terenów górskich. Szczególnie korzystnie jest oceniana na północnym wschodzie. Plonuje dobrze lub bardzo dobrze.

Wykazuje przeciętne wymagania glebowe. Odmiana reaguje znaczną zwyżką plonów na wczesny wysiew. Zalecana norma wysiewu to średnio 500 nasion/m2, tj. 180 – 200 kg/ha.

CELER

Odmiana o bardzo wczesnym terminie kłoszenia i średnio wczesnym terminie dojrzewania, żółto-ziarnista. Masa 1000 nasion duża, nasiona dobrze wyrównane. Ziarno o dość dużym udziale łuski oraz małej zawartości białka i tłuszczu. Odporność roślin na rdzę wieńcową i źdźbłową wysoka, na pozostałe choroby dobra. Rośliny dość niskie, o dużej odporności na wyleganie. Odmiana przeznaczona do uprawy na wyżej położonych terenach górskich, gdzie plonuje bardzo dobrze. Wykazuje średnie wymagania glebowe i przeciętną tolerancję na zakwaszenie gleby.

Zaleca się wysiew 550–600 sztuk nasion/m2, tj. 210–230 kg/ha. Wymaga siewu w optymalnym terminie.

KASZTAN

Odmiana o średnim terminie kłoszenia i dojrzewania, żółto-ziarnista, o średniej masie 1000 nasion przeciętnie wyrównanych. Ziarna o bardzo dużej zawartości tłuszczu i dużej zawartości białka.

Zdrowotność roślin średnia. Rośliny dość niskie o przeciętnej odporności na wyleganie.  Odmiana przeznaczona do uprawy w całym kraju, z wyjątkiem wyżej położonych terenów górskich. Plonuje bardzo dobrze lub dobrze zwłaszcza w Wielkopolsce i w południowej części kraju. Wykazuje przeciętne do mniejszych wymagania glebowe i średnią tolerancję na zakwaszenie gleby. Zaleca się wysiew ok. 500 ziaren/m2, tj. 170–210 kg/ha. Odmiana wymaga siewu w optymalnym terminie.

GRAJCAR

Odmiana o bardzo wczesnym terminie kłoszenia i średnio wczesnym terminie dojrzewania, żółto-ziarnista, o średniej masie 1000 nasion średnio wyrównanych, o przeciętnej zawartości białka i tłuszczu oraz udziale łuski w ziarnie. Zdrowotność roślin dobra, zwłaszcza duża odporność na rdzę wieńcową i źdźbłową. Odmiana przeznaczona do uprawy na wyżej położonych terenach górskich, gdzie daje dobre plony. Wymagania glebowe średnie.

Norma wysiewu jest zależna od terminu siewu i kompleksu glebowego, zaleca się 550–600 sztuk nasion/m2, tj. 200–220 kg/ha. Odmiana reaguje zwyżką plonu na wcześniejszy siew.

 

ZALECENIA UPRAWOWE

Wymagania:

Owies udaje się na wszystkich glebach – od piaszczystych do gliniastych, pod warunkiem, że nie są to gleby zbyt suche. Owies ma bardzo duże wymagania wodne, dlatego te¿ na glebach suchych daje mniejsze plony. Może być uprawiany na glebach zarówno o odczynie kwaśnym, jak i obojętnym. Plonuje wysoko na glebach kompleksu zbożowo-pastewnego mocnego.

Przygotowanie gleby:

Uprawę wykonuje się w dwóch terminach: jesienią i wiosną. Jesienią - w celu spulchnienia wierzchniej warstwy gleby, co sprzyja magazynowaniu wody przez okres zimy. Wiosną – w celu przygotowania gleby pod zasiew. Jesienią wykonuje się orkę przedzimową lub podorywkę i orkę przedzimową. Samą orkę stosuje się po roślinach późno schodzących z pola: burakach, ziemniakach i poplonach ścierniskowych. Po przedplonach zbieranych wcześniej, wykonuje się podorywkę z jej bronowaniem, a dopiero późną jesienią – orkę przedzimową.

W celu maksymalnego ograniczenia strat wodnych w glebie wiosenne uprawy przedsiewne należy ograniczyć do niezbędnego minimum tzn. włóka + płytka uprawa agregatem (5–6 cm) lub wykonać bezpośrednio siew agregatem uprawowo-siewnym.

Nawożenie:

Wysokość nawożenia mineralnego zależna jest od przedplonu, zasobności gleby i przewidywanego plonu. Orientacyjne dawki nawozów powinny wynosić 50-90 kg N, 35-70 kg/ha P2O5 i 60–100 kg/ha K2O. Przyjmując nawożenie 90 kg/ha N, należy zastosować 2/3 dawki przedsiewnie i 1/3 pogłównie w fazie strzelania w źdźbło.

Nawozy fosforowe i potasowe stosuje się przed siewem w całości. Muszą być dobrze wymieszane z warstwą orną gleby.

Wśród roślin zbożowych owies ma największe wymagania w stosunku do magnezu (20–25 kg/ha MgO). Wapnowanie należy stosować regularnie, co 4 lata, w zmianowaniu stosując: na gleby cięższe – wapno palone, a na gleby lżejsze – wapniak mielony.

Siew:

Wczesny wysiew zapewnia roślinom więcej wody znajdującej się w glebie, przedłuża ich okres wegetacji, a tym samym okres pobierania pokarmów. Stąd też siewy jak najwcześniejsze są bardzo korzystne. Wśród zbóż jarych, pszenica i owies najsilniej reagują obniżeniem plonów na opóźniony siew. Siew owsa należy wykonać jak najwcześniej, zaraz po obeschnięciu roli. Opóźnienie terminu siewu poza pierwszą dekadę kwietnia, powoduje zawsze obniżkę plonu ziarna. Obsadę owsa ustala się na 500–650 szt/m2 w zależności od odmiany i żyzności gleby.

Zmianowanie:

Dla owsa dobrym przedplonami są: buraki cukrowe i pastewne, kukurydza uprawiana na ziarno i kiszonkę, późne odmiany ziemniaków, wieloletnie rośliny motylkowe przyorane późną jesienią, późno dojrzewające rośliny strączkowe, a także poplony ścierniskowe.